The Nicene Creed in Latin

The creed of Sunday Mass, as it is sung in Latin.

The creed of the Councils of Nicaea and Constantinople, professed at Mass on Sundays and solemnities. In Latin it is sung to some of the oldest chant in the Church’s repertoire.

In Latin

Credo in unum Deum,
Patrem omnipotentem,
factorem caeli et terrae,
visibilium omnium et invisibilium.

Et in unum Dominum Iesum Christum,
Filium Dei unigenitum,
et ex Patre natum ante omnia saecula.
Deum de Deo, lumen de lumine,
Deum verum de Deo vero,
genitum, non factum, consubstantialem Patri:
per quem omnia facta sunt.

Qui propter nos homines et propter nostram salutem
descendit de caelis.
Et incarnatus est de Spiritu Sancto
ex Maria Virgine, et homo factus est.

Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato;
passus et sepultus est,
et resurrexit tertia die, secundum Scripturas,
et ascendit in caelum, sedet ad dexteram Patris.

Et iterum venturus est cum gloria,
iudicare vivos et mortuos,
cuius regni non erit finis.

Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem:
qui ex Patre Filioque procedit.
Qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur:
qui locutus est per prophetas.

Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam.
Confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum.
Et exspecto resurrectionem mortuorum,
et vitam venturi saeculi. Amen.

About This Creed

At Et incarnatus est the whole congregation bows — and at Christmas and the Annunciation, kneels. It is the one moment in the Creed where the body is required to join in, because it is the point where God did.

Consubstantialem Patri — of one substance with the Father — is the word the Council of Nicaea fought over and the reason the creed exists at all.